Hildo's banjo (page 3)
Na 14 jaar, poging twee!

 HOME     Page 1     Page 2     Page 3 

 

23 mei 2020. 14 jaar verder

Het leven laat zijn sporen na. Inmiddels is Hildo stukken ouder en grijs geworden maar gelukkig is dat niet van invloed op het spelen met de banjo. Dat ie er hier wat zielig uitziet is maar schijn hoor, hij probeert geconcentreerd de voor hem liggende tabulatuur om te zetten in muziek. Zijn wil om te leren spelen is minstens zo groot dan eerder want nóg eens 14 jaar weggooien kan hij zich, gezien zijn leeftijd, niet meer veroorloven. Het is nu of nooit, buigen of barsten. Waar hij eerder bleef steken in de 3-vinger picking style van Earl Scruggs, gaat hij ditmaal voor praktisch spelen en dan met name voor de clawhammer style. Dat is eenvoudiger voor de groep 'minder getalenteerden', waartoe Hildo behoort.

Earl Scruggs vs Schwarzenegger

De nu inmiddels overleden Scruggs was een begenadigde banjoist maar fijne liedjes spelen heeft Earl nooit gedaan, vindt Hildo. Kwam hij eerst nog voor in Hildo's MP3 verzameling, nu niet meer. De extremistische ADHD manier van spelen, van Scruggs en ook veel andere bluegrass artiesten, waarbij ingewikkelde technieken en razendsnel picken de boventoon voeren, is Hildo steeds meer gaan tegenstaan. Aan Scruggs had Hildo 14 jaar geleden in 2006, toen hij begon, niet zo'n waarde moeten hechten. Arnold Schwarzenegger is ook geen goed voorbeeld als u een gewoon fit wilt blijven.

Wander van Duin

Banjolessen leken Hildo destijds de volgende stap. Inmiddels lijkt de banjo wat populairder geworden maar destijds was Wander van Duin eigenlijk de enige om banjolessen te volgen bij iemand die nog een beetje in de buurt zat. Eerste les gratis, altijd goed. Aardige en kundige man die Wander maar omdat Hildo een beetje in z'n drie-vinger picking style forward roll bleef hangen stelde Wander de clawhammer style voor. Was Hildo niet bekend mee maar okay, proberen. Met de clawhammer tikt u met uw wijsvinger tegen één van de onderste snaren (ping), dan gaat u met uw wijsvinger van boven naar beneden bij alle snaren langs en u eindigt met uw duim die op de 5th string, de bovenste korte snaar, die u daar vervolgens vanaf trekt 'ping'. Dit lijkt gemakkelijk maar Hildo zat daar vreselijk mee te hampelen tijdens die eerste les. Daardoor was deze les de aanleiding tot de daarop volgende diepe ´banjo depressie´. De moed is hem daarbij volledig in de schoenen gezakt en het is ernstig genoeg geweest voor hem om de banjo aan de kant te zetten en het ding nooit meer aan te raken. Wat nu eigenlijk de aanleiding geweest is om nu de banjo af te stoffen en weer beginnen te spelen? Hij weet het nu al niet meer... maar Wander lijkt toch gelijk te krijgen met zijn clawhammer style.

Internet

Waar Hildo 14 jaar terug nog DVD's kocht om banjo te kunnen leren spelen is er nu Youtube met een eindeloze stroom aan banjoisten die alles uit willen leggen. Sommige liggen u als leraar beter dan anderen, even zoeken maar u kunt er online echt wel wat van opsteken.

Clawhammer

Hoe een simpel iets lastig kan zijn. Hoe anderen het doen maakt Hildo niet uit maar hij gebruikt z'n duim voor de bovenste en z'n wijsvinger voor de onderste, en dat gaat uiteindelijk best wel goed vindt hij en klinkt het mooist. Een echt hoge snelheid krijgt hij er nog niet in maar misschien komt dat later nog, en anders maar niet want zoals het na een paar weken gaat is Hildo al best tevreden over het automatisme waarmee hij speelt. 

Andere aanpak

Hildo gaat nu niet meer voor het picken, om zich daarbij te verliezen in de techniek, maar voor het spelen. Clawhammer is gewoon een soort basic strum en daarbij komen de akkoorden die er nodig zijn om een bepaald lied te kunnen spelen. Die akkoorden moeten worden aangeleerd. Het lied komt op een stuk papier met de akkoorden erbij. That's all! Verder is het domweg oefenen, elke dag weer, elke keer hetzelfde lied met dezelfde grepen tot alles vloeiend gaat.

Stop maar, dit wordt niks!

Als een baby voor het eerst probeert te praten kan z'n moeder, als ze ziet dat ie na een paar maanden nog geen fatsoenlijk betoog kan houden, ook wel zeggen: 'Stop maar, dit wordt niks'. Maar moeders doen dat niet want ze weten dat het bij baby's allemaal niet zo snel gaat. Hildo hoopt dat het bij hem ook zo is.

 

23 mei 2020. Finger picks

Deze stammen ook nog van 14 jaar terug. Helaas beet Hildo destijds nog steeds zijn nagels, soms tot bloedens toe, met gevoelige vingertoppen tot gevolg. Dat ze veel te klein zijn hielp ook niet. Plastic picks kunt u warm maken, niet te heet, en vervolgens verbuigen tot wat u voor ogen hebt. Tussen te strak en eraf vallen zit niet veel verschil. Op maat maken had Hildo nooit gedaan, maar nu wel en het is redelijk gelukt.

 

23 mei 2020. Met finger picks spelen

Na wat oefenen kwam z'n 'alternating thumb pattern' banjo roll van 14 jaar geleden zowaar weer boven drijven en het gaat zelfs al snel redelijk vlot. Vandaag voor het eerst met finger picks. Maar dat valt tegen zeg! Het wil opeens helemaal niet meer. Een roll gaat vanzelf, muscle memory zogezegd. Maar met finger picks staan zijn vingers iets anders en dan moet er eerst weer over nagedacht worden. Maar als Hildo over de roll gaat nadenken blijkt dat hij zelfs de volgorde niet zo maar kan spelen, alles is in de war. Vreemd dat het zo lastig gaat, maar nog geen uur verder gaat het al beter en is de roll weer een beetje herkenbaar. Het geluid klinkt niet slecht maar wel oorverdovend hard in z'n kleine huiskamertje. Hierbij eventueel bij zingen kan niet, daar komt ie echt niet bovenuit. Oordoppen zit hij eerder aan te denken. Misschien lukt zachter spelen later wat beter als hij meer controle heeft over de vingers in de finger picks.

 

23 mei 2020. Finger pick potje

Hildo is momenteel tamelijk rigoureus aan het opruimen, en aan z'n tweede volle aanhanger toe. Dit nep-snuitlampje had ie ook zo bij de rommel gegooid. Nu heeft hij het opgepoetst en is de de perfecte en smaakvolle bewaarplaats van de finger picks op de schoorsteenmantel.

 

4 juni 2020. Alle 'Stone Walls & Steel Bars' + 'Hallelujah' akkoorden

Dit zijn de grepen, van boven naar beneden op alfabetische volgorde, die Hildo momenteel aan het oefenen is. Vreemd genoeg lukt het hem maar niet om de namen van de akkoorden te onthouden. Als u denkt, dat heeft ie toch maar mooi gefotografeerd voor z'n website bezoeker dan zegt Hildo: 'Welnee zeg, puur eigenbelang. Misschien dat ik zo gemakkelijker leer'.

 

10 juni 2020. Messing fingerpicks

Deze had ie gelijk met de capo kunnen bestellen, maar hij dacht er pas later aan. De plastic fingerpicks (vingerplectrums) zitten niet echt goed om zijn vingers en zijn moeilijk te vervormen, deze kunnen zo een beetje bijgebogen worden. Dit is beter dan plastic picks, en ze glimmen nog mooi ook. De plastic duimpick blijft Hildo gewoon gebruiken want die bevalt hem tot nog toe uitstekend.

23 juli 2020. Fingerpicks?

Echt veel met fingerpicks spelen had Hildo nog nooit gedaan. Nu hij er wat meer mee heeft gespeeld vallen hem een aantal zaken op. Banjo spelers die picken staan er tijdens een optreden altijd wat stijfjes bij. Dacht Hildo eerst dat het allemaal wat houterige types zijn... het zou ook een ander reden kunnen hebben, meent hij. Als u aan het picken bent voelt u de snaren niet met uw vingers. Vanwege dat gebrek aan gevoel lijkt veel bewegen niet de goede manier om een foutloos deuntje te kunnen picken. Hildo pickt in ieder geval irritant vaak zomaar een foute snaar, ook zonder in het rond te springen. Hij gaat zich voorlopig eerst concentreren op clawhammer strum en laat het picken over aan de meer begaafden.

 

The Mountain. Van Steve Earle

23 juli 2020. The Mountain van Steve Earle

Dit is niet het complete lied, waarvan acte, maar het gaat om de combinateie van grepen, zingen en het aanslaan van de snaren te oefenen. Op zich een mooie ballad met een verhaal. Maar het is op een gegeven moment wel een beetje 'aldoor hetzelfde' deuntje gevoel, dat heeft dit lied nogal sterk en dat is een beetje jammer.

 

6 augustus 2020. Oefenen

Voorlopig heeft Hildo nog niets veranderd aan zijn systematiek. Oefenen, 's ochtends en meestal ook 's avonds, elke dag weer. Alle liedjes passeren de revue, uitgespreid op de grond. Als hij het een aantal keren gespeeld heeft dan is de volgende aan de beurt, tot alle liedjes gedaan zijn.

De resultaten

Behalve harde en pijnlijke vingertoppen de rest van de dag begint hij langzaam wel enige progressie te bespeuren. Het gaat zeker nog niet vloeiend en bij sommig grepen lwil het maar niet lukken om alle benodigde vingers 'bam' in één keer op de snaren te zetten. Maar het gaat langzaam steeds ietsje beter, en dat is logisch want slechter kan het van oefenen niet worden.

Leuk?

Soms, vooral sinds kort met 'Little Red Riding Hood' krijgt hij er zelfs plezier in om het te spelen. Kan alleen nog maar leuker worden. Spelen zonder de papieren voor hem kan Hildo niet, zijn geheugen lijkt letterlijk een zeef. Alleen 'Stone Walls and Steel Bars' lukt, omdat het vrij kort is, weinig en simpele grepen bevat en het ook textueel niet al te gek gaat.

24 mei 2020. Stone Walls & Steel Bars - Stanley Brothers

Een fantastisch en geweldig klinkend lied,zoals het gespeeld wordt door de Stanley Brothers. Het stamt uit 1963, en de banjo wordt gepickt op de manier zodat het bij Hildo de rillingen van perfectie over zijn rug voelt lopen. Het is het mooiste banjo lied überhaupt, aldus Hildo, die 'm al jarenlang mee zat te zingen in de auto... maar toch iedere keer de tekst weer vergat.

Tabulatuur

Deze is gemaakt door Aaltje, hij was op het wereldwijde web nergens zo te vinden voor de banjo... maar nu wel! Het maakt het lied ineens volledig 'inzichtelijk'. Het mooie is dat de grepen, de C, G en D7, precies de akkoorden zijn waar Hildo geen probleem mee heeft. De D7 en C zijn vrijwel gelijk aan die van de ukelele, waar hij deze grepen al op vrij jonge leeftijd leerde spelen. Hildo kan niet picken, hoogstens een roll, en gebruikt daarom gewoon clawhammer met akkoorden. Het is daarmee uiteindelijk maar een slap aftreksel van de originele Stone Walls & Steel Bars. Helaas, maar Hildo moet realist blijven en weet dat briljant banjo spelen, als bij de Stanley Brothers, hem nooit gaat lukken.

 

1 juni 2020. Hallelujah van Leonard Cohen

Dit zijn alleen de tabs en tekst van het eerste stuk van dit lied, het is veel langer. Maar hierin zitten alle akkoorden in die Hildo moet leren om het te kunnen spelen. Het tempo ligt laag maar soms moeten lastige akkoorden, als de A minor en de F wel snel gewisseld worden, dat maakt dit onverwacht tricky voor Hildo om te spelen.

Hallelujah?

Een erg mooi klinkende ballade, maar tekstueel is het een ramp. In een goed lied zit minimaal iets van een verhaal, dat heeft deze niet en verderop in het lied wordt het er ook niet beter op. Door het lukraak gebruik van bijbelse namen en verhaalfragmenten wordt hoogstens de indruk gewekt dat het een religieus lied is. Blijft jammer van de knullige tekst maar het is goed oefenmateriaal, aldus Hildo.

 

6 juni 2020. Pete Wernick

In 2006 aangeschaft en even afgestoft. Op een breedbeeld TV ziet de opname in 3:4 er alvast gedateerd uit, het geluid, compleet met brommende microfoon, is dat ook. Voor het banjo leren spelen maakt het allemaal natuurlijk niets uit maar de navigatie, in de CD speler van de Playstation, is lastig. Dit is beter dan een lesboek, zoals van Scruggs, maar Youtube heeft z'n voordelen!

Foggy Mountain roll

Pete speelt een aantal rolls, eerst super langzaam, dan iets sneller en vervolgens op normale snelheid. De door Earl Scruggs gespeelde roll, die Pete de Foggy Mountain roll noemt, vindt Hildo echt een hele mooie en de moeite waard om te leren.

De Foggy Mountain roll volgorde

Wijsvinger 3e snaar, middelvinger 1e snaar, duim 3e snaar, middelvinger 1e snaar, duim 5e snaar, wijsvinger 3e snaar, middelvinger 1e snaar, duim 5e snaar.

Deze gaat Hildo oefenen, en het valt niet mee. Wat Hildo betreft komt dat met name doordat eerst de duim gebruikt wordt voor de 3e snaar en later de duim 2 keer voor de 5e snaar. Daar raakt hij, al spelend, op een gegeven moment van in de war en picked ie de 3e snaar i.p.v. de 5e met z'n duim. Frustrerend. Maar Pete zegt dat dit de goede manier is anders komt het later met de snelheid niet goed.

 

8 juni 2020. Toontje hoger

Wat stemhoogte betreft zit Hildo in de buurt van een bariton waarschijnlijk maar verder als een matige zanger schopt hij het helaas niet. Als hij net van bed is zijn 's ochtends vroeg Hildo's stembanden nog relaxed en kan hij zowel redelijk laag als redelijk hoog zingen. Wat later op de dag kunnen de stembanden zich waarschijnlijk veel minder goed ontspannen, volgens Hildo is dit met name gekomen na zijn herseninfarct in 2015. Er is in vijf jaar niets aan veranderd dus dat gaat niet meer gebeuren ook, meent Hildo. Kortom de haalbare hoogte veranderd niet maar de laagst haalbare toon veranderd gedurende de dag behoorlijk.

Shubb C5 capo

Bijvoorbeeld Stone Walls en Steel Bars, Ralph Stanley kraait met z'n hoge stem het echt uit en daar kan Hildo niet bij. Maar ook bij Hallelujah, kan hij niet fatsoenlijk zingen wat hoogte betreft want Leonard Cohen zingt net een toontje lager. Bij de lagere octaaf haalt hij de hoogste noten prima maar de laagste niet en bij de hogere octaaf hij haalt hij de laagste uitstekend maar de hoogste noten net niet. Vervelend maar... daar is, hoopt Hildo, de capo voor! Het ding klemt u om de banjonek en drukt alle vijf snaren in. Oei, zo vals als een kraai maar als Hildo de 5e snaar even hoger draait is alles er weer en zijn alle akkoorden net een toontje hoger. Met de vingers komt hij tegen de capo aan, dus iets verder naar achteren gepositioneerd en het gaat al beter. Alles net een toontje hoger, misschien is dit de oplossing.

 

Little Red Riding Hood tabs

23 juli 2020. Little Red Riding Hood, van Sam the Sham

Een erg leuk en grappig lied, vindt Hildo, die 'm al langer kende in de uitvoering van Dr. Hook. Er wordt een heel verhaal verteld dus veel tekst en ook een aantal nieuwe grepen. De A is niet zo moeilijk, de B7 gaat nog maar de D is een erg lastige.

Grip snelheid

Elke dag speelt Hildo op zijn banjo, de bovenstaande liedjes. Stone Walls & Steel Bars is de enige die goed gaat, dat zijn in principe de grepen die hij al op jonge leeftijd leerde op de ukulele. Verder blijft het lastig om de nieuwe grepen 'snel' te pakken en niet pas een maat of twee maten later. Het is voor Hildo uitermate frusterend dat hij zijn vingers niet beter onder controle heeft, maar het lukt gewoon niet. Hij blijft dooroefenen, ongetwijfeld de enige manier om het te leren. Het picken laat hij eerst even voor wat het is, de grepen goed en snel pakken ziet hij als belangrijker op dit moment.

 
 HOME     Page 1     Page 2     Page 3