Hildo's Zwartkruit! (page 36)
Het twaalfde jaar als sportschutter!

 BACK
Als overgrootvader Frerik...

      ...vuurwerk met de Beaumont!

4 Januari 2017. Een goed begin van het nieuwe jaar met Truus!

Overgrootvader Frerik zat in dienst van 1868 t/m 1873 en in 1871 is het Beaumont geweer officieel ingevoerd, hij heeft er vast mee geschoten. Voor Hildo is het nu, in het jaar 2017, de eerste keer. Spannend, logisch. Truus stelt niet teleur, maar Hildo moet haar wel even leren kennen. Met 70 grain kruit achter de kogel blijft er in ieder geval niets over van die typisch Nederlandse lulligheid. Als Truus geen dame geweest zou zijn, zou Hildo gezegd hebben: 'Dit is een geweer met ballen!'.

Maar hoe schiet het?

Truus is vrij zwaar en dat dempt de terugslag. Het schot dondert indrukwekkend over de baan, maar ook met deze lading blijft het een vriendelijk schietend geweer.

De eerste kogel... weg

31 punten lijkt niet veel, maar dat heeft een reden. De eerste kogel zit zelfs helemaal niet op de kaart. Even de kaart op 25 meter gehangen, de kogels blijken laag af te komen. Hoger richten dus. Hoe u over keep-korrel heen kijkt, kan veel uitmaken, er is daardoor nóg een kogel onder de kaart doorgegaan. Ondanks dat de gaten niet in het midden zitten... Truus schiet superscherp! De afwijkingen die u ziet zijn Hildo's eigen schuld, u weet hoe hij is. Toch meent Hildo dat hij met deze Beaumont wel eens heel hoge scores zou kunnen bereiken.

 

Magazijnpal naar voren: magazijn buiten gebruik gesteld (enkelschots)

Magazijnpal naar achteren: magazijn in gebruik gesteld (meerschots)

4 januari 2017. De werking van het magazijn

Na het eerste schot gelijk het magazijn proberen. Het laat zich prima laden. Met het maximale aantal van vier patronen in het magazijn wil hij natuurlijk ook nog eentje in de loop. Het magazijn moet eerst 'in gebruik' worden gesteld om het te kunnen vullen, om het daarna 'buiten gebruik' te stellen, de enkelschot-stand, anders kan de grendel niet naar voren worden gehaald omdat ie tegen een patroon aankomt die in het magazijn zit. In de 'buiten gebruik' enkelschot-stand zakken de patronen in het magzijn iets naar beneden zodat u de grendel heen en weer kunt halen zonder patronen uit het magazijn te duwen. Zie de foto's hierboven.

Geen veiligheidspal (safety)

Voor de sportschutter is het niet van belang, die loopt niet rond met geladen wapens, maar voor een militair geweer is het toch een serieuze tekortkoming dat een wapen niet op 'veilig' gezet kan worden. In eerste instantie is de Beaumont wel met een veiligheidspal uitgevoerd, maar daar waren problemen mee en die zijn daarom allemaal maar verwijderd. Met de Beaumont-Vitali M71/88 kan met het magazijn geladen rondgelopen worden, er hoeft immers geen patroon in de kamer, maar die enkelschots Beaumont M71 moest dus eerst geladen worden voor er mee geschoten kon worden. 'Vreemd hoor', aldus Hildo.

 


4 jan 2017. High Power 1911
Na de Beaumont nog even los met de 1911. De gaten zijn gemaakt met 3,5 grain Vectan BA10 achter de kogel in plaats van 3,3 grain. Of het nu beter schiet? Het lijkt er haast wel op, maar Hildo is een uitermate onbetrouwbare schutter met fluctuerende resultaten, die eigenschap laat hij hier ook weer schitteren. De eerste (rode) serie is echt ernstig groot en belooft niet veel goeds voor deze nieuwe lading. Vervolgens ligt het grootste gedeelte van het tweede (blauwe) groepje opeens beduidend dichter bij elkaar. De munitie is identiek, het is Hildo's consistentie die stukken beter kan. Hij belooft dat hij er aan gaat werken... vast wel, u kent hem langer dan vandaag. Wat de 3,5 grain lading betreft, het lijkt toch best goed te schieten met die 450-230RNCP LOS kogel en storingen tijdens het uitwerpen waren er niet meer. Goedgekeurd!

 

11 januari 2017. Tweede kaart met Truus

De keep is wat hoger afgesteld en dat lijkt te werken, maar de korrel moet nog wel erg laag in de keep gehouden worden... het eerste schot ging weer onder de kaart door en de hoogte van de korrel in de keep vindt Hildo niet erg duidelijk te zien, moet nog even wennen waarschijnlijk. De rest zit wel allemaal op de kaart maar het groepje is groot. Hildo wijdt dat toch nog steeds aan zichzelf, want hij merkte wel dat het geweer vandaag niet zo goed stil te houden was. De patronen zijn identiek aan vorige week: nieuwe hulzen, zelfde lading en dezelfde kogels.

Na tien patronen stuk?

Truus heeft er geen zin meer in. Bij de elfde patroon weigert het slaghoedje, nogmaals. Proberen helpt niet. Beide andere patronen weigeren ook, het slaghoedje vertoont een deuk maar niet diep genoeg om daadwerkelijk af te gaan. Of het de slagpin is, de hoofdveer of iets anders maakt op dit moment niet meer uit. Later thuis maar eens naar kijken, grote problemen verwacht Hildo niet.

 

18 januari 2017. De laatste twee series met de, tromgeroffel... 1911!

Kent u het liedje nog van Herman Brood en Henny Vrienten: 'Als je wint, heb je vrienden'? Nou, als u een 1911 hebt, heeft u er ook zomaar een hele serie bij, en dat heeft niets met winnen te maken. Veel mensen hebben/kennen een 1911, in het echt of als virtueel wapen uit games. Het in ieder geval een legendarisch en daardoor bere interessant pistool.

De 1911 vs de CZ Shadow

Wat Hildo betreft, doet de Shadow het op alle fronten beter. Handling, ergonomie, laden, ontladen, schieten, precisie, trekker, magazijncapaciteit, enzovoorts. 'Kan best, maar het wordt natuurlijk nooit een 1911'. Met dat ene zinnetje worden alle argumenten voor een hogere CZ Shadow-status onderuit gehaald. Een legende wint het altijd.

De kaarten

Niet zo best. Zie de zes series die Hildo hiervoor met de Shadow geschoten heeft, toch beduidend kleinere groepjes. Binnenkort wil Hildo toch een aantal andere kogels kopen en tevens weer wat herladen met zelf gegoten loden kogels. Die schoten wél goed in de 1911. Toch blijft het schieten met loden kogels in het pistool een no-go voor Hildo totdat SV de Vrijheid de afzuiging heeft aangepakt.

 

25 januari 2017. Vier Shadow series

Vorige keer zes series verschoten, ditmaal vier. Hildo wil dit nog een poosje volhouden om te zien of hij zijn gemiddeld puntentotaal merkbaar omhoog kan krijgen. In principe zou dat moeten kunnen, gewoon vaker met hetzelfde wapen schieten. Veel wisselen en de resultaten dalen.

In de praktijk

De eerste serie was voor Hildo's doen prima, met 81 punten. De volgende series laten een slecht en nog verder dalend resultaat zien: 63, 62, 60. Hier is hij niet tevreden mee en de oplossing is simpel: stoppen met de schietsport of meer oefenen. U weet vast wel wat zijn keus gaat worden!

 

2 februari 2017. Diopter treurnis

Een topdiopter is het zeker niet, nooit geweest ook. Het lijkt heel wat, maar de markeringen (het hoort te werken zoals een schuifmaat) zijn niet juist aangebracht. Alle streepjes staan precies naast elkaar en tienden zijn daarom niet te meten. Als het eenmaal goed staat voor een bepaalde afstand en u wisselt niet van kruit en ladingen, dan is er goed mee te leven. Helaas is het draad van de diopterschroef, die de diopterladder vasthoudt als ie rechtop staat, niet goed meer. Vastdraaien kan niet meer. Als Hildo naar beneden zou schieten, valt de diopterladder naar voren. Naar beneden schieten komt niet echt voor op de baan, maar goed vast zitten moet ie wel. Er zit ook speling in, het voetje van de ladder is iets smaller dan de houder die op de kolf zit.

Een nieuwe diopter?

Lee Shaver heeft een vreselijk mooie 'Long Range Soul Sight voor muzzleloader rifles', compleet met Hadley eyecup, zodat het gaatje in de diopter te verstellen is. Pedersoli is goedkoper. Zelf heeft Hildo ooit een keer geschoten met de Rolling Block van Rob Duijf, in het kleine zwartkruitwereldje wereldberoemd. Zijn geweer was uitgerust met een Lee Shaver diopter, met bijbehorende ringkorrel met allerlei inserts. Dat kijkt mooier dan die van Eleanor. Hildo hoorde Rob toen iets zeggen van 750 euro. Voor u misschien niet veel, voor Hildo wel. De huidige diopter is geen topproduct, verre van, maar Eleanor kostte ook maar 200 euro en kijk eens hoeveel jaren Hildo er al groot plezier aan beleeft! Het spul is vast wel goedkoop vast te zetten. Gewoon een bout erdoor of zo.

Binnenkort even kijken.

 

15 februari 2017. Dubbele Shadow

Twee kaarten, beide met twee maal tien schoten. De bovenste is de eerste, de onderste de tweede, vanzelf. De eerste kaart is vrijwel altijd de beste, de hoogste punten zijn dan ook daarop te vinden. De tweede serie op de eerste kaart schoot Hildo sneller. Langzaam of snel, er zit verschil in. De tweede kaart is matig, met name die 68 punten. Hildo denkt dat ie meer moet schieten, vast wel.

 

15 februari 2017. Precisie schieten

Wat gaan staan zwaaien met het pistool brengt u niet tot de hoogste precisie. Opgelegd schieten, zo doet Hildo het. De echte professional koopt een Ransom Rest, maar die heeft meer geld dan Hildo, die het liever uitgeeft aan kogels, kruit, slaghoedjes en brandstof omdat ie ruim 180km moet rijden voor een avondje schieten.

 

15 februari 2017. Opgelegd geschoten

Hildo's eigen herladen patronen vs de Prvi Partizan ammo. En? Het heeft weinig zin. De groepen, want groepjes zijn het nauwelijks, zijn niets kleiner dan gewoon vrijstaand staan te wiebelen. Misschien ligt het aan zijn ogen maar in ieder geval is er nu iets duidelijk en dat is: Het ligt gewoon aan Hildo zelf! Dure fabrieksmunitie kopen in de hoop dat hij veel beter gaat schieten is een ijdele hoop... hij moet aan zichzelf werken en méér schieten want Practice Makes Perfect. Althans, da's wat onze westerburen beweren.

 

8 maart 2017. Sneller schieten dan laden

Lucky Luke schoot sneller dan zijn schaduw. Hildo schiet snel met zijn Shadow. Veel sneller schieten kan ook wel, maar de kaart moet wel geraakt worden. Hij wilde even proberen om in een cadans te komen. Na de opslag, die telkens hetzelfde is, weer zo snel mogelijk keep-korrel op het doel en wederom 'knal'. Als u er heel veel munitie doorjaagt, zult u ongetwijfeld op een gegeven moment vast razendsnel achter elkaar leren schieten, maar de munitiekosten zullen astronomisch zijn. Toch leuk om even drie magazijnen achter elkaar leeg te blazen, alvorens ze weer volgestopt moeten worden natuurlijk... en die mooie UpLULA magazijnvuller die hij heeft, wordt telkens vergeten.

Patronen zijn op

Met deze kogels is de laatste munitie verschoten die Hildo destijds gemaakt heeft. Binnenkort is er dus weer heel veel te herladen maar alvorens dat te doen, wil hij een nieuwe kruitlading hebben die een minimale power factor geeft van 125. Ook goed voor eventuele wedstrijden, later.

 

5 april 2017. Full power & een groepje

Soms heeft u uw dag, soms niet. Vorige week had Hildo klaarblijkelijk z'n dag niet want vandaag gaat het opeens stukken beter met de 3.8 grain Vectan. De afzwaaiers rechts boven even niet meegeteld, die waren in het begin. De rest is heel redelijk dus met die kruitlading zit het wel goed.

Schoner op een hoop

Dat de hulzen schoner het wapen uit komen had Hildo vorige week ook al gemerkt. Wat hem toen ook opviel, maar wat hij niet vermeldt heeft, is dat de hulzen veel verder het wapen uitgegooid worden en... de meeste verbazingwekkend dicht bij elkaar.

 

6 april 2017. 45ACP op de XL650

'Kijk, dit is genieten hoor', aldus Hildo. Hij heeft hier dik 250 stuks 45ACP, met 3.8 grain Vectan BA10, storingsvrij gemaakt in een sneltreinvaart. Meer lege hulzen zijn er niet, jammer. De Dillon XL650 was een uitgaaf, maar wel een hele goeie want wat kan herladen op deze manier leuk zijn. Hulzen in de hulzenbak, slaghoedjes in de primertube en herladen maar. Genieten hoor! Als primertube leeg is, moet die weer opnieuw geladen worden. Daarvoor dienen slaghoedjes eerst stuk voor stuk 'geprikt' worden met de pick-up tube. Hildo spuit de hulzen licht in met WD40, om vervolgens overtollig olie te verwijderen met keukenpapier. Daarna gaan ze de hulzenbak in. Al die extra werkzaamheden erom heen kosten wel wat extra tijd. Om de pers volcontinu aan de gang te houden, zijn er minimaal twee mensen nodig denkt Hildo. Gelukkig heeft hij tijd genoeg.

 

19 april 2017. Drie series met de 1911

Wegens de slecht werkende afzuiging, die nog slechter werkt als de inblaaskant wordt uitgezet 'omdat het tocht' laat Hildo de bijna volbezette 50 meter even voor wat het is. Met handvuurwapen schieten betekent niet dat het minder leuk wordt, helemaal niet zelfs. Verrassend is het ditmaal wel. De eerste kaart met twee series laat de rode gaten zien waar Hildo recht onder het zwart richtte. Bij de blauwe serie heeft hij iets verder naar links gericht, maar ondanks dat de correctie gering is lijken de kogels verder naar links uit te komen. Het is altijd lastig om correcties door te voeren tijdens een schietbeurt, het worden al snel overcorrecties en dan blijft er van een groep weinig meer over. Dan liever een scheef groepje!

3e kaart: Ingeoliede loop

Iets Ballistol op de buitenkant van de loop. Met wat meer olie tussen loop en barrel bushing is er minder speling. Zou dus kleinere groepjes moeten opleveren. Helaas, daarvan is helemaal niets te zien. Het lijkt er zelfs op dat de olie een negatief effect heeft gehad maar dat is theoretisch gezien, Hildo's inziens, niet logisch. Hij schuift het af op vermoeidheid. Het schoonmaken van de loop moet nog steeds gebeuren. Hij is even bezig met andere dingen, maar het blijft in de planning staan.

 

26 april 2017. Power Factor van de Norinco 1911
Hildo is best benieuwt hoe de 45ACP kogel van de Norinco het doet. Het wapen is nog nooit over de chronograaf geschoten, maar hij weet wel dat de succesformule van de 45ACP ligt bij de diameter en kogelgewicht, niet bij de snelheid van de kogel want die is langzaam, rond de 850 fps. Met de 450-230 LOS CPRN en het snelle 3.8 grain Vectan BA10 kruit zet de Norinco de volgende snelheden neer die ruim onder alle soorten fabrieksladingen liggen.
Snelheden in feet per second
Eerste serie van 5
668 fps
710 fps
729 fps
726 fps
728 fps
Tweede serie van 5
707 fps
726 fps
729 fps
722 fps
724 fps
Conclusie
Geen 'errors' tussen de snelheidsmetingen, misschien is de kogel gemakkelijker te detecteren omdat ie groter is dan een 9 mm exemplaar? Misschien een keer de sensor glaasjes schoonmaken. De power factor is, bij de hoogste gemeten snelheid van 728 fps, 728 x 230 : 1000 = 167.44. Om voor IPSC wedstrijden in de major klasse te vallen is een power factor van 170 nodig. Maar in IPSC zal de 1911 nooit meedoen en belangrijker, de 1911 schiet met deze lading heel prettig en er gebeurt ruim voldoende om het niet als een kippenscheet te laten overkomen.
Oplopende snelheden
Het valt Hildo op dat het eerste schot, zowel bij de Shadow als bij de 1911, de langzaamste kogelsnelheid oplevert. Naarmate het wapen warmer wordt, gaat de snelheid iets omhoog. Misschien groeit de loop iets in diameter en gaat de kogel er gemakkelijker door of is het slechts toeval?

 

3 mei 2017. Hulzen met 5.2 grain VV N340

Hoewel de power factor met 5.2 grain N340 ruim gehaald wordt, lijkt er van druk nauwelijks iets te bespeuren. Nog steeds zijn diverse, maar niet alle, hulzen iets zwart van roet. Het lijkt erop dat de druk te laag is om de huls goed tegen de kamerwand af te dichten. Ook de inspectie van de slaghoedjes laat geen enkel teken van overdruk zien. De meeste zijn niet eens vervormd, andere slechts zeer weinig. Bij fabrieksmunitie ziet dat er heel anders uit. Er lijkt ruimte genoeg voor nog een stuk meer snelheid met N340, maar dat heeft voor Hildo geen zin. Misschien zou N330, een iets sneller kruit, uiteindelijk toch wel beter zijn voor een schonere verbranding en iets zuiniger in gebruik zijn. Hij heeft al een keer een bus N330 gehad en kwam met 4.8 grain op de power factor. Waarom hij uiteindelijk toch gekozen heeft voor N340, waren de soms toch iets overdrukverschijnselen met N330, maar hoe het allemaal precies zat weet hij even niet meer exact. Toch schieten anderen de power factor zelfs met N320. Het merk slaghoedjes maakt zeker uit in kogelsnelheden en ook de specifieke loop van het wapen zelf is van invloed. Misschien is Hildo ook wel erg (te) voorzichtig met overdrukken. Maar voorlopig komt er geen ander kruit, er is nog voldoende N340.

 

3 mei 2017. In de markt voor een CZ Shadow

Clublid Tristian schiet al jaren bij de Vrijheid en heeft in die tijd al heel wat wapens gehad. Hier schiet hij nog wat series met Hildo's Shadow. Hij had er al eerder mee geschoten en kon er goed mee overweg, Mooie groepjes, mooiere dan die van Hildo zelf eigenlijk. Omdat de Shadow hem zo vreselijk goed bevalt, wil hij er zelf ook eentje aanschaffen, een weinig gebruikte van een clublid. Nu dus nog even met die van Hildo, kan hij die volgende week goed vergelijken met de Shadow die te koop staat.

Een Shadow als clubwapen bij SV de Vrijheid!

Hildo hoorde van El Presidente dat ook de club binnenkort een frisse CZ Shadow zal hebben als clubwapen, en dat is goed nieuws. Eindelijk een 9 mm waar de kaart fatsoenlijk mee te raken zal zijn.

 

10 mei 2017. De Shadow op 5.1 grain N340

Deze 5.1 grain lading moet de goede zijn, net boven de power factor en verder goed schietend. Dat mag ook wel, want hij heeft in een paar dagen met de XL650, rustig aan, iets van 2500 patronen gemaakt. Rustig herladend komt hij met de XL650 op een theoretische 700 patronen per uur, zonder hulzen invetten, kogels halen, slaghoedjes prikken, kruit bijvullen en neus pulken. Sneller kan wel, maar voor de grootste nauwkeurigheid is het beter het rustig aan te doen met de pers, denkt hij. Er is immers geen haast.

Snelheden in feet per second (5.1 grain N340)
1035 fps (126.6)
1006 fps (123.7)
1044 fps (128.4)
1016 fps (125.0)
1040 fps (127.9)
1057 fps (130.0)
1069 fps (131.5)
1065 fps (131.0)
1028 fps (126.4)
1023 fps (125.8)

Conclusie

Dit is de kruitlading die, op één patroon na, net boven de power factor van 125 zit. Een kleinere lading en het komt al snel beneden 125 uit. Bij een hogere lading gaat  het onnodig hard. 5.1 grain Vhitavuori N340 is perfect.

 

17 mei 2017. De LOS copper plated kogels
Niets mis mee. Erg consistent van maat en zeker één van de betere die Hildo destijds, 27 juli 2014, opgemeten heeft. Alsa Pro, een voltmantel en hierboven links op de foto, was nog beter aan de maat maar ook wat duurder. De LOS hollow point was juist weer stukken slechter en Frontier ook. Hildo heeft de huidige LOS 123 grain Copper Plated Round Nose kogel nog weer even opgemeten en gewogen en ze zijn vrijwel allemaal rond de 123.5 grain zwaar en .356 (9.04 mm) in diameter. Het is een van de goedkoopste kogels op de markt, maar zeker niet slecht.

 

25 mei 2017. Interne Competitie van de KNSA

'Interne Competitie met Tijgertje'?, denkt de oplettende lezer nu, 'Maar die werd geschoten met Eleanor, het voorlaadgeweer'. Dat was ook zo, maar sinds de diopter van Eleanor gammel is, en nog niet gerepareerd, denkt Hildo dat niemand er bezwaar tegen heeft dat hij de competitie voorlopig voortzet met een ander geweer. Ze vallen in dezelfde klasse bij SV de Vrijheid: HWZKG ofwel Historisch Wapen ZwartKruit Geweer.

Mikpunt vs Raakpunt

Er zit in de praktijk nogal wat verschil tussen de verschillende wapens en waar ze afkomen op de kaart. Het is best lastig om alle afwijkingen van alle wapens te onthouden. Sommige wapens zijn helemaal niet afstelbaar, andere in te grote stappen. Het meeste is oud militair spul en niet echt gemaakt voor wedstrijden. Met Tijgertje is de keep op dezelfde hoogte te houden als de punt van de korrel en dan mikken op onderkant zwart. Vrij simpel, maar Hildo meende zich te herinneren dat het mikpunt het midden van het zwart was, vandaar de gaten bovenin de kaart. Daarna de wedstrijdkaart opgehangen en met de serie begonnen. In combinatie met wat geluk toch een resultaat waarmee Hildo bijzonder tevreden is.

 

7 juni 2017. De Noorderlicht kogel

Hierboven ziet u de Nooderlicht kogel. Gegoten in een M1 huls zonder bodem. Ter vergelijking een antieke OEM Kropatschek 8x60R patroon uit 1905, die Hildo vorig jaar kreeg van Napoleon.

Het grote verschil?

De originele is een volmantel en het kleurtje lijkt erg op nikkel, een materiaal dat zo'n beetje de helft harder is dan koper, mogelijk is het een legering met koper of zelfs ijzer. Hildo heeft eens gelezen over verroeste Guedes 8x60R kogels die zijn gevonden in Zuid Afrika waar de boerenoorlogen zich afgespeeld hebben. De afmeting van de Noorderlicht is gesized naar .323", Hildo meet .324". De originele heeft heel andere afmetingen, de antieke kogel loopt duidelijk erg taps én is behoorlijk dun. Deze op de foto is .316/.317 waar de huls eindigt. Verder naar de kop toe vermindert de diameter geleidelijk tot 8 mm, en zelfs nog dunner, terwijl het ogive eigenlijk nog niet eens begonnen is. Duidelijk kegelvormig.

Zetdiepte

De kegelvorm van de kogel zorgt er ook voor dat de 32 mm lange kogel zo ver naar buiten kan steken en tóch de velden niet raakt. De Noorderlicht kogel daarentegen is, zoals alle normale kogels over de volledige lengte gelijk in diameter. De zetdiepte wordt daarom automatisch veel dieper dan die van de originele, de patroon is simpelweg in geen velden of wegen te kameren omdat de kogel de velden te vroeg raakt.

Afgezaagd Noorderlicht

U ziet tevens dat Hildo de Noorderlicht kogels afgezaagd heeft, tot aan het begin van de huls, de lengte is daarmee van 36.6 mm verkort naar 30 mm. Dat is 2 mm korter dan de originele terwijl het gewicht 215 grain is tegenover 247 grain voor de originele. Mogelijk is de originele mantel erg dun, dunner dan de huls van een M1 of zit er in de originele meer lood en is de kogel zachter.

 

7 juni 2017. Precisie?

U denkt natuurlijk, 'mwoah, heb het wel eens beter gezien'. Echter, Hildo heeft vrijstaand geschoten en de eerste onderaan was een probeer schot. Met Antonia is mikpunt raakpunt, in ieder geval met deze lading. U ziet het groepje in het midden: 1 tien, 3 negens, 2 achten en een zeven. Dat is het echte groepje, de rest zijn afzwaaiers. Als het aan het geweer zou liggen, dan zaten ze veel gelijkmatiger over de kaart verspreid.

Kortom

Helemaal niets mis met het concept van deze Noorderlichtkogel. Ook nadien, tijdens het schooonmaken, geen enkel spoortje van lood in de loop.

Later: Loden kogels met gaschecks

Hildo heeft het spul liggen, zowel gaschecks als verschillende soorten loden kogels. En dan eens zien of alleen de gascheck Antonia ook vrijwaart van een met lood versmeerde loop. Kan even duren, u kent Hildo inmiddels wel.

 

21 juni 2017. Na meer dan een jaar... Claudette!

De laatste keer dat Hildo met Claudette schoot was maart 2016. Vandaag staat Hildo 'onderkant zwart' te richten. Gelukkig heeft hij zijn baankijker opgesteld en komt er zo vlot achter dat het niet goed gaat, de kaart wordt gemist. Beetje hoger richten dan? Nog niets, onderkant kaart en de gaten beginnen op de kaart te verschijnen. Het is lastig alle afwijkingen van alle wapens te onthouden, niet voor de eerste keer dat hij het zegt en niet de laatste keer dat hij op een iets foute plek richt... Uiteindelijk komt hij toch nog tot een score van 68 punten op deze interne competitiekaart. De patronen zijn nu op en opnieuw herladen wil even niet, de kogels zijn op. Binnenkort moet er maar eens flink van alles en nog wat gegoten worden. Wenslijstje opstellen, voldoende lood regelen en de loodovens opstoken, onder andere, want er is, geloof het of niet, nog meer in een mensenleven dan schieten.

 

Gewicht & roterende lopen
De concurrentie, de CZ Shadow 1, weegt 1180 gram en heeft een 4.25 inch loop. De nieuwe Shadow 2 weegt zelfs 1330 gram met een 5 inch loop. Het idee achter het grotere gewicht is dat er sneller geschoten kan worden door minder opslag. De langere loop zorgt voor meer precisie door een langere vizierlijn. De X-Calibur benadert het opslagprobleem op een andere manier. Het wapen heeft een polymeer frame en het totaalgewicht is slechts 885 gram met leeg magazijn. Het wapen heeft echter een speciale 5 inch lange loop die, afgezien van de dikte en diepe flutes, opvalt doordat de loop roteert i.p.v. kantelt tijdens het uitwerpen van de huls / laden van een nieuwe patroon. De theorie is dat door het ontbreken van de kantel-actie er merkbaar minder opslag is.

Technische details?

Het frame is van polymeer met daarin een met pinnen bevestigde insert, een uit één stuk CNC gefreesd stuk staal, waarop de rest van het wapen, zoals slede, loop etc. gemonteerd zit. Geschikt voor zowel links- als rechtshandige schutters (ambidextrous). Voorzien van een verstelbare keep en zo'n rode fiber optic korrel. Vier set verwisselbare grip-inserts om de gripdikte op de hand van de schutter te kunnen aanpassen. Soft, medium en een harde recoil (slede) veren om aan te passen op de kracht van de gebruikte munitie. Twee magazijnen, met een erg stevige veer, waar 15 patronen inpassen. Dat is het maximum bij IPSC. De 18 patroons-magazijnen van de Shadow 1 zijn daarom wat lastig, want er zit zo te veel in.

 

28 juni 2017. Nieuwe Alpha clubwapens

Na de aanschaf een van een tweedehands CZ Shadow pistool heeft de club nog meer geïnvesteerd in twee nieuwe Alpha-Proj revolvers. Alpha-Proj is een Tsjechische fabrikant die voortgekomen is uit de wapenfabrikant Holek en in Brno sinds 1993 voornamelijk revolvers maakt. Ze zijn goed voor 25.000 wapens per jaar, aldus hun site. Tsjechen zijn op wapengebied niet achterlijk en met de aanschaf van deze Alpha's lijken de tijden van beroerde clubwapens tot een einde gekomen te zijn.

Alpha 357 magnum & kleinkaliber

De twee nieuwe revolvers zijn identieke Alpha's, beide voorzien van een 4" loop. Een wat kortere vizierlijn maar wel iets lichter van gewicht, wat best een voordeel kan zijn voor sommige clubleden. De 357 Magnum is tevens geschikt voor 38 special, de kleinkaliber uitvoering is een 9-schots. Heeft Hildo nog niet mee geschoten, maar dat gaat nog wel een keertje komen. Deze Magnum uitvoering schiet prima en ziet er goed en netjes uit. Het is natuurlijk tot veel kleinere groepjes in staat dan Hildo, maar dat wist u al wel. De trekker is netjes en ook het single action spannen gaat fijn. Wat Hildo voor de eerste keer eigenlijk echt opvalt, is dat revolvers, alle revolvers, anders in de hand liggen dan pistolen. Vanwege de trommel zijn de trekker & beugel lager gepositioneerd dan bij een pistool en dat maakt een pistool ergonomischer. Blijft bijzonder dat dit feit, wat bij alle revolvers speelt, hem nu eigenlijk pas opvalt.

 

28 juni 2017. Nogmaals de 1911

Drukke schietavond denkt u, maar dat valt wel mee hoor. Deze verhalen schrijven duurt véél langer dan het schiteen zelf. Niet dat dat erg is, nogmaals plezier aan de schietsport zonder dat het zelfs maar een kogel kost!

Mikpunt

U ziet dat Hildo problemen heeft met het juiste mikpunt, de rode vlek is waar gericht is en bij de Norinco is het vandaag ongeveer mikpunt = raakpunt. Dat is ook wel eens anders, kleine afwijking naar de zijkant of soms komt het wapen hoger af. Dat het wapen de ene dag anders schiet dan op een andere, zal niet het geval zijn. De schietsport blijft verbazen.

Grendelen

Gelijk maar het magazijn vol met vier patronen en eentje in de loop. Het wapen grendelt net zoals ze schiet: uitstekend. De lege huls uitwerpen gaat perfect en ook de aanvoer vanuit het magazijn werkt uitmuntend.

Eén weigering

Er was één weigering, de patroon ging niet af. Het kan zijn dat het aan het Ginex slaghoedje ligt. In zo'n situatie altijd even wachten of het schot niet alsnog afgaat, veiligheid voor alles. Sinds het Murom-debacle heeft Hildo overal Ginex slaghoedjes in, want duurder dan noodzakelijk hoeft niet. Dit is de eerste weigering met Ginex. Het grendelen gaat verrassend licht, terwijl dan tegelijkertijd ook de hoofdveer wordt gespannen. Hildo vermoedt dat de hoofdveer niet erg sterk is en dat dat niet alleen de oorzaak is van het lichte grendelen, maar ook de oorzaak van de weigering.

 

4 jan 2017. Keep-korrel-doel

De keep ligt erg laag. Dat het met een speciale schuif op het vizier iets hoger gezet kan worden (lijkt op de 250 meter-stand), daar kwam Hildo pas achter toen hij weer thuis was. Het eerste schot gaat onder de kaart door, maar door het platte gedeelte aan de korrel gelijk te houden aan de bovenrand van de keep en de punt van de keep aan de onderkant van het zwart te houden, lijkt het al een stuk beter. Hoe er destijds mee geschoten werd, weet Hildo niet. De keep is erg onduidelijk te zien, erg diep is ie niet. Bovendien is de keep nogal wazig tijdens het schieten, net als hierboven op de foto. De jongere ogen van de soldaat hadden daar destijds vast minder problemen mee.

 

4 jan 2016. Schoonmaakdoekjes... Fantastisch!

Van het schoonmaken heeft Hildo even geen foto's. Tijdens het reinigen van de loop is de loop nat en kan vliegroest zich haast in seconden beginnen af te zetten. Hildo wil geen tijd verknoeien aan andere zaken dan schoonmaken en alles zo snel mogelijk weer in de beschermende olie zetten.

Hoe Hildo schoonmaakt?

Eerst de grendel verwijderen, loopmonding op de grond en een slechts vochtig (goed uitgeknepen, dus niet nat) doekje met wat afwasmiddel om de pompstok wikkelen. Hildo duwt het doekje met de pompstok van achteren richting loopmonding door de loop heen. Niet weer terug naar achteren omdat er dan rommel vanuit de loop in de kamer en het grendelmechanisme terecht kan komen. Het doekje valt dus uit de loopmonding en pas dan wordt de pompstok voorzichtig teruggehaald en volgt een nieuw doekje. Echt pompen met de pompstok met veel water doet ie alleen bij voorladers, bij die wapens helpt dat om de rommel uit het zundkanaal te krijgen.

Het aantal doekjes? Verbluffend!

Truus heeft een spiegelblanke loop en een heel nette ook nog. Het vierde doekje is al vrijwel helemaal schoon... Hildo weet niet wat ie ziet! Nog een vijfde er doorgehaald, maar dat heeft al nauwelijk zin meer: schoon is schoon. Dit heeft ie nog nooit gezien. Nog een aantal doekjes om de loop weer droog te krijgen en tot slot een doekje met WD40 door de loop. Hildo heeft geen enkel geweer dat zo snel en gemakkelijk schoon te krijgen is. Veel troep komt er ook niet uit de loop, een zwarte stip op de vloer was alles. Vrijwel al het vuil wat in de loop zat, ziet u op de doekjes hierboven. De loop lijkt zo glad dat het vuil nauwelijks kans krijgt zich te hechten. Truus is echt een fantastisch geweer, ook om schoon te maken.

Gewoon daklood kogels

In tegenstelling tot een Kropatschek, die vreselijk diepe trekken heeft die niet gevuld kunnen worden door de kogel waardoor de loop bij volle ladingen door gascutting vol komt te zitten met lood, is er met de Beaumont niets aan de hand. Zelfs een volle lading met dakloodkogels laat geen spoortje van lood achter in de loop. Dit wapen is echt gemaakt om te schieten met loden kogels, net zoals de Chassepot waarop het gebaseerd is. Dit in tegenstelling tot de Kropatschek die het in full-power modus van volmantels moet hebben.

Kortom

Deze Beaumont is een fantastisch geweer dat het ook na 150 jaar nog net zo goed doet en er net zo appetijtelijk uitziet als 150 jaar geleden. Hier is Hildo echt superblij mee.

 

11 januari 2017. Hogere keep

Dat de keep erg laag zit, daar kwam Hildo vorige week achter tijdens het schoonmaken. Met een speciaal schuifje, zie de twee identieke afbeeldingen hierboven waar Hildo het op eentje even verduidelijkend heeft ingekleurd, kan de keep van het boogklepvizier iets hoger gezet worden. Het staat hiermee op ongeveer de 250 meter-stand, komt daarmee hoger af en dat gaat vast beter.

 




18 januari 2017. Zes series op een rij met de Shadow
Het is en blijft het waarschijnlijk meest fijne en lekker in de hand liggende pistool waarmee Hildo ooit geschoten heeft. Deze gaat voorlopig nog niet weg en dat hoeft ook niet want de kogels zijn nog lang niet op. Hildo heeft destijds, vlak nadat hij zijn IPSC-papieren gehaald heeft, 10.000 kogels gekocht en een snelle progressieve pers.
Drempel
Door andere oorzaken, zie 'Hildo's kopzorgen', is er van het IPSC-schieten (nog) niet veel gekomen. Kan best veranderen, want Hildo is nog immer sluimerend lid van de NPSA, betaalt nog trouw zijn contributie en daardoor is zijn licentie nog steeds geldig. Toch is er inmiddels een behoorlijke drempel te overwinnen om zich weer in te schrijven voor een wedstrijd, met name door wat er gebeurd is, want tijdens een IPSC wedstrijd is toch heel anders op de baan staan.


2 februari 2017. Interne Competitie!
En loos gaat het weer met de interne competitie voor dit jaar. Vijf kaarten dienen er volgens de KNSA verschoten te worden, bij SV de Vrijheid Hoogeveen zijn het er acht, en Hildo doet mee in de discipline 'Zwartkruit Geweer' (ZKG). Hoe hij vorig jaar geëindigd is weet hij nog niet, maar vast niet best. Dit jaar wordt het ongetwijfeld beter!
Rechtse groepering
Politiek gezien neigt Hildo meer naar rechts dan links. Hoewel Hildo zeker niet op de onlangs verkozen malloot Donald Trump gestemd zou hebben, en ook kanttekeningen heeft bij iemand als onze eigen Geert Wilders, gaat ook de bovenstaande groepering hem te ver naar rechts en sommige kogels weer niet ver genoeg. Voor het schieten de korrelschroef nog een halve slag gegeven... maar duidelijk net de verkeerde kant op. Een denkfout is snel gemaakt en kan grote gevolgen hebben... winnen of verliezen. Gelukkig niet zo belangrijk bij die Interne Competitie.


2 februari 2017. Korrelschroef
U ziet hoe het werkt. Rechtsom draaien en de schroef draait naar binnen, beweegt dus naar links en neemt de korrel mee. De loop gaat daarom naar rechts. Precies verkeerd dus. Nu heeft Hildo de schroef 1,5 slag linksom gegeven zodat de korrel weer naar rechts gaat, de loop daarom naar links en dan komen ook de kogels, logischerwijze, verder links uit. Logisch, maar even de verkeerde kant opdraaien gaat snel. Volgende keer vast een topkaart, wat de korrel aangaat.


8 februari 2017. Remington rules?
Querty, de Uberti Remington Navy replica uit 1972, met 5 1/2" loop, is een voorlaadrevolver. Remington heeft die voorzien van een frame met een brug, in tegenstelling tot de open-top voorlaadrevolvers van toenmalig concurrent Colt.
Remington plussen
De trommel is relatief snel te verwijderen door de trommelas naar voren te trekken, hoewel deze trommel zich toch een beetje hakerig gedraagt tijdens het verwijderingsproces. Voordeel ten opzichte van het open-top Colt systeem, zonder brug, is dat de precisie van de Remington beter is omdat de loop één geheel is en blijft met het frame. Prima voor wedstrijdschutters die met dit soort revolvers toch ver in de 90 schieten. Het .36 kaliber is zuinig in kogels, kruit en maakt niet zo veel rook. Een prima eigenschap als een foute afzuiging de rook recht in uw gezicht laat waaien.
Colt open-top plussen
Persoonlijk vindt Hildo de Colt toch de fijnere revolver. Percussie kapjes zijn gemakkelijker te plaatsen en als ze eenmaal zitten is het onmogelijk dat ze er na een schot vanaf vallen, daar is geen ruimte voor tussen trommel en frame... dat is bij de Remington even anders, gelukkig blijven ze bij deze wel mooi zitten. Te mooi, want na het schot zijn de percussiekapjes er soms alleen met een tangetje af te krijgen omdat de kapjes niet scheuren. De Colt loop is gemakkelijk te verwijderen, schoon te maken en ook nog prima te gebruiken om vetpillen mee te gieten. Bovendien vindt Hildo het open top systeem er mooier en slanker uitzien. U begrijpt het al, voorlopig schaft Hildo nog geen Remington aan. Er een keertje mee schieten wil hij natuurlijk wel, hoewel voor de precisie? Die 84 punten lukt hem met z'n Colt Walker ook wel, meestal.



15 februari 2017. Factory ammo vs Hildo's reloads
Links Hildo's reloads met LOS verkoperde kogel (Slovenië) en rechts de fabrieks ammo van Prvi Patrizan (Servië). Schiet die fabrieksmunitie nu beter dan zijn eigen herladen patronen?
LOS minder goed dan zelf gegoten kogels?
Met de 1911 heeft hij het idee dat de 230 grain verkoperde LOS kogels minder goed presteren dan zijn zelf gegoten exemplaren uit de zesvoudige LEE giettang. De LOS kogels zijn 45.0 inch, de LEE wielloodkogels zijn dikker met 45.2 inch. Met loden kogels semi automaat schieten, wil Hildo niet meer, tot de afzuiging verbeterd is.
Ogive
Het ogive van de LOS kogels is duidelijk boller, dat betekent dat de kogel dieper gezet moet worden om genoeg vrije vlucht te houden tussen de kogel en velden van de loop. Het betekent ook dat de drukken sneller hoger op zullen lopen omdat er minder ruimte in de huls zit, dus een minder goede optie voor heet geladen munitie. Verkoperde kogels zijn daar sowieso niet geschikt voor vanwege de relatief dunne koperlaag, net zomin als gegoten kogels die het helemaal zonder mantel doen..
Ammoprijzen: een goede investering!
Deze Prvi Partizan (PPU) 45 ACP munitie is met iets van 20 euro per 50 stuks geen dure optie. Ondanks dat dit een low cost is, begrijpt u onmiddellijk waarom Hildo zelf herlaadt. Voor 9 mm betaalde u 10 jaar geleden nog 6,50 euro per 50 stuks, inmiddels is dat tegen de 12 euro. Dure 9 mm is nu al 19 euro. El Cheapo grootkaliber geweer schieten? Kalashnikov munitie kostte, iets van 10 jaar terug, nog 125 euro voor een kist van 1400 stuks. Inmiddels is dat ook al weer naar 275 euro gegroeid. Wat er ook gebeurt, goedkoper wordt het niet en de prijzen stijgen stukken sneller dan Hildo's loon. Munitie kopen is een betere investering dan geld op de bank zetten en veiliger dan handelen op de beurs.


1 maart 2017. Interne Competitie
Om zich volledig aan de regels te houden schiet Hildo vandaag weer een interne competitie kaart. Niet leuk? Natuurlijk wel, het maakt immers niet uit op wat voor kaart u schiet, de funfactor wordt er niet anders van. De bijgestelde korrelschroef laat zien dat Hildo ditmaal de goede kant heeft opgedraaid. Het zit heel redelijk in het midden.
Diopter
Toen Hildo de vorige keer weer thuis was wist hij het diopter nog weer redelijk vast te zetten, maar vandaag is het boutje weer dolgedraaid. Goed kunnen richten met een spelingsvrije diopter is absoluut noodzakelijk. Waar heeft u anders een wedstrijdgeweer voor? Het diopter moet eerst worden gerepareerd en Hildo ziet het zichzelf niet doen. Even een pauze met Eleanor.


22 maart 2017. Olga
Het is niet de bedoeling dat Olga het ondergeschoven kindje wordt, neen, zij wordt nog steeds hogelijk gewaardeerd. Beste manier om dat te laten blijken is haar mee uit te nemen naar de schietbaan. En heeft ze er zin in? Natuurlijk heeft ze dat, na een paar keer weigeren. Bij een paar andere mensen weigerde ze bij een paar series van tien schoten niet. Net of Olga Hildo niet zo goed ligt, maar dat ligt niet aan Hildo want die vindt Olga nog steeds een snoepje hoor!


29 maart 2017. Full Power 1911!
Om eens wat te proberen heeft Hildo een serie patronen gemaakt met wat meer kruit. Nu staan verkoperde kogels erom bekend dat ze geen extreme snelheden aankunnen, maar extreme snelheden in een 1911 ziet Hildo sowieso niet gebeuren. Afgezien daarvan, heeft hij met Vectan BA10 een snel pistoolkruit, dus is de maximale lading erg beperkt. Voor de grotere klappen moet er toch echt langzamer kruit in, maar zo belangrijk zijn die grote klappen niet. Met deze 3.8 grain zit Hildo al aan de bovengrens van BA10 en het schiet nog steeds comfortabel. De huls wordt er iets harder uitgeworpen, zonder vreemde beschadigingen, schoorsteentjes of anderszins weigeringen. Er zit nu geen roet meer op de buitenkant, iets wat met 3.5 grain nog wel gebeurde. Prima resultaat dus, tot Hildo de scores ziet... Toch heeft hij het idee dat hij zijn hand behoorlijk rustig kan houden. Vreemd dat de Norinco zo lijkt te strooien. Toch te veel kruit om zuiver te schieten? Of moet de loop maar een keertje goed schoongemaakt met 'Shooters Choice'? Hildo denkt dat het geen kwaad kan, dus die schoonmaaksessie zit er aan te komen.


12 april 2017. Groupy!
´Groupy!´, zou een Engelsman zeggen, natuurlijk zeggen wij Nederlanders gewoon ´Groeppie!´. Eindelijk kan Tijgertje weer een keer laten zien wat zij waard is, en dat is gat in gat als het aan het geweer ligt. De lading (max) en de speciaal voor Hildo door Hensel op bestelling gemaakte .508" dikke Power Punch kogel doen het super! De patronen lagen al een poosje in de kluis. Ondanks dat er dik een halve kilo rijst in de kluis staat om vocht tegen te gaan, is Hildo geen munitieverzamelaar. Af en toe dit soort antiek ijzer inzetten op de baan houdt de historie in leven én het is nog hartstikke leuk ook. Dat is vandaag opnieuw heel duidelijk geworden.
Historisch gebeuren
U kunt af en toe schieten met antieke vuurwapens, maar u kunt de geschiedenis ook dichterbij halen op Historiek.net. En als Hildo toch bezig is... ook het Amerikaanse Shorpy.com is meer dan de moeite waard met een kijkje in het verleden via fantastische high-res gedigitaliseerde historische foto's van glasplaat negatieven, vanaf zo'n 1860, in een kwaliteit waar zelfs hedendaagse digitale camera's een puntje aan kunnen zuigen.


26 april 2017. De laatste patronen
Dit zijn de allerlaatste van de serie patronen met 5.0 grain kruit, waarschijnlijk. Mogelijk dat er de volgende keer iets meer kruit in komt om de 125 power factor te halen. Wat betreft deze kaart: kan beter, kan slechter.


26 april 2017. Power Factor 9 mm CZ Shadow. N340 5.0
Hildo wil zijn patronen op een minor power factor hebben van 125. Dat is het minimum om mee te mogen doen in de IPSC productieklasse. De power factor uitrekenen is eenvoudig. Kogelgewicht in grains x kogelsnelheid in voeten per seconde : 1000 = de power factor. Hildo schiet met een LOS 123 grain kogel een snelheid van 1019 voet. 123 x 1019 : 1000 = 125,33.
Deze patroon had de power factor dus nét gehaald, maar er zit in de praktijk toch wel wat verschil in kogelsnelheid door variaties in kruit, korreltje meer of minder kruit, iets verschil in gewicht of afmeting van de kogel, hulsinhoud, temperatuur en misschien nog wel meer. Daarom is één patroon afschieten niet voldoende en is het beter een veiligheidsmarge aan te houden.
Snelheden in feet per second (5.0 grain N340)
Eerste serie
995 fps (122.4)
error
1019 fps (125.3)
1019 fps (125.3)
1019 fps (125.3)
Tweede serie
993 fps (122.1)
1012 fps (124.5)
1000 fps (123.0)
error
error
Derde serie
error
988 fps (122.8)
963 fps (118.4)
1022 fps (125.7)
1019 fps (125.3)
Benodigde snelheid
Er zitten verschillende 'errors' in de snelheidsmetingen. Om met een 123 grain kogel een 125 power factor te halen moet de kogel in ieder geval 1016.3 fps snel vliegen. U ziet dat het wapen dat in 6 van de 11 metingen niet haalt. Ter info: Geco fabrieksammo haalde ruim over de 1100 fps (1106 tot 1148, met een gemiddelde van 1128 fps bij tien schoten) op deze chronograaf met een 124 grain kogel. De snelheidsmetingen van de chronograaf lijken relatief betrouwbaar. Iets meer kruit voor Hildo's patroon is de oplossing en dat moet gemakkelijk kunnen, want met Vithavuori N340 heeft Hildo een relatief langzaam pistoolkruit.
Herlaadtabel

In de herlaadtabellen van Vithavuori voor N340 zit er veel verschil in minimale en maximale ladingen, afhankelijk van de kogel. De logica er achter is af en toe moeilijk te doorgronden en om die toe te passen op een andere kogel, die niet in de herlaadtabellen staat, is bijzonder lastig. COL (Cartridge Overall Length) bijvoorbeeld vindt Hildo van nul en generlei waarde omdat het ogive van de kop van de kogel die Vithavuori heeft getest en waar u zelf mee schiet totaal verschillend kan zijn. Daarmee worden zetdiepte, en daardoor de ruimte in de huls en gegenereerde drukken beïnvloed. Op dit moment zijn er geen overdrukverschijnselen aan het slaghoedje te zien, en dat terwijl Ginex geen hard slaghoedje is, en de huls is zowaar nog een beetje roetig aan de buitenkant. Van 5.0 naar 5.1 of mogelijk 5.2 grain moet de oplossing zijn.


3 mei 2017. Power Factor 9 mm CZ Shadow. N340 5.2
5.0 grain N340 is te weinig kruit om constant de power factor van 125 te halen. Meer is beter, dus Hildo gaat van 5.0 gelijk naar 5.2 grain kruit. Tien patronen in het magazijn en na elk schot wordt de snelheid genoteerd. Met wederom de 123 grain LOS CPRN kogel en Ginex slaghoedjes komt Hildo op de volgende snelheden (Power Factor).
Snelheden in feet per second (5.2 grain N340)
1083 fps (133.2)
1061 fps (130.5)
1078 fps (132.6)
1105 fps (135.9)
1062 fps (130.6)
1082 fps (133.1)
1069 fps (131.5)
1082 fps (133.1)
1111 fps (136.7)
1089 fps (133.9)
Meer is beter, maar niet altijd
Verbazingwekkend hoe veel 0.2 grain uit kan maken. Dat ligt bij zwartkruit wel even anders. De snelheid springt omhoog en het gaat duidelijk harder, zowel voor het gevoel als voor het oor. Het is Hildo glashelder dat 5.1 grain ook voldoende zal zijn om altijd de power factor van 125 te halen. Meer kruit geeft alleen meer opslag en dat is niet nodig.
De kruitmolen
De fluctuaties in kogelsnelheden zijn op allerlei mogelijke factoren terug te voeren, maar Hildo denkt dat het vooral veroorzaakt wordt door een onnauwkeurige kruitafgifte van de molen. 0.2 grain verschil is niet iets waar hij van opkijkt. Tijdens het afstellen van de kruitmolen ziet hij duidelijk dat het niet steeds gelijk is. Met de zwartkruitmolens is het niet anders, alleen ligt daar de totale hoeveelheid kruit per lading beduidend hoger en stelt het percentueel gezien niets voor. 0.2 grain is niet veel, maar wel een behoorlijk percentage op een kleine hoeveelheid nitrokruit. De hoogste precisie is alleen mogelijk als u de lading stuk voor stuk gaat wegen en, u begrijpt het al, dat gaat Hildo niet doen.
Single stage met 9 mm? No way. Progressive met de XL650 all day!


3 mei 2017. Schietkaart Shadow
Met de nieuwe lading komt Hildo tot 69 punten en de tweede serie, even beter geconcentreerd, 78 punten. Geen topscores, maar met 5.2 grain niet slechter dan met de 5.0 grain. En 5.1 grain, wat de uiteindelijke kruitlading zal gaan worden, gaat vast net zoals dit schieten. Het is nu aan Hildo om zijn talenten als sportschutter te verbeteren. Dat heet een uitdaging en Hildo is er niet vies van.
Rest-munitie
Wat er nog over was van de 100 patronen even in twee magazijnen gestopt en er vervolgens met twee handen aan het wapen er vlot doorgeschoten. U ziet het er misschien niet meer van komen, maar Hildo wil nog altijd een keertje weer IPSC gaan schieten. Echt waar, daarom is hij ook met die power factor bezig. Dit was dus eigenlijk een soort IPSC training uitsmijter.


10 mei 2017. Even een paar series
Blauw en groen heeft Hildo omgewisseld, dat ziet u. Het heeft weinig zin om nogmaals met Photoshop aan de gang te gaan. 'Toch niemand die dit leest', zegt hij. En misschien is dat ook wel zo, want Hildo fotografeert zijn kaarten en schrijft deze verhalen al zolang als hij schiet, inmiddels al meer dan tien jaar, en u moet van goede huize komen om het eindeloze geneuzel tot op dit moment vol te houden. Hij doet dat nog steeds omdat hij het in de eerste plaats onveranderd leuk vindt om te schieten, maar ook zeker om erover te schrijven want die schietsport blijft ook na al die jaren nog steeds een boeiende hobby. Zelf schieten is natuurlijk nog veel leuker dan erover lezen en als u nog niet schiet, gewoon eens een kijkje nemen op een schietvereniging. Vriendelijke mensen zat die u willen informeren over de mogelijkheden.


17 mei 2017. Doosje van 100
Rood: Rustig, schot na schot en afsteunen na vrijwel elk schot. De hoogste precisie staat voorop.
Blauw: Nogmaals precisie, maar zonder afsteunen en 10 patronen in het magazijn. Dit gaat wat vlotter, maar toch wordt er ruim de tijd genomen om te richten.
Groen: Alle drie magazijnen vol, met 18 patronen elk. Nu wordt er vlotter doorgeschoten, ongeveer elke twee seconden een schot. Er wordt niet afgesteund en de magazijnen worden snel gewisseld. Nadat alle magazijnen leeg zijn geschoten, passen de patronen die nog over zijn in twee magazijnen. Vlot vullen en weer doorschieten. Het resultaat ziet u boven. Er zit behoorlijk wat in het zwart, Chapeau! Die in het wit zijn vast die van de latere schoten.
Veel nitro. Gemakzucht?
Het valt u ongetwijfeld op dat Hildo de laatste tijd wel heel gemakkelijk schiet, allemaal nitro pistool. Dat komt mede door de nog niet verbeterde afzuiging, maar ook doordat Hildo voor sommige wapens aardig dun in de kogels zit. Niet zo raar, want de laatste gietsessie is van tijden terug. Er moet lood worden aangeschaft, gesmolten en in schone loodbaartjes gegoten worden. Dan natuurlijk nog kogels gieten. Moet binnenkort gebeuren, tussen wat andere dingen door.


7 juni 2017. Noorderlicht patronen
Ene Meneer Noorderlicht heeft een gietblok waar precies een M1 huls in past. Als hij daar een kogel in giet, onstaat er een halfmantel kogel... de Noorderlicht kogel. Een serie van die kogels ontving Hildo om te testen in Antonia, Hildo's Kropatschek. Dat was vorig jaar september al weer, de tijd vliegt.
De voordelen
Antonia heeft, net als waarschijnlijk alle Kropatscheks, bijzonder diepe trekken. Die laten gassen langs de kogel ontsnappen en laten lood smelten Paper patchen heeft ook geen zin omdat het papier direct wegbrandt. Kropatschek schutters schieten altijd gereduceerd omdat anders de loop versmeert met lood of het geweer, ook met verkoperde kogels, geen kleine groepjes meer schiet. De Kropatschek is ontworpen om te schieten met 32 mm lange volmantels van 247 grain. Met de Noorderlicht kogels waren de resultaten echter prima, vanwege de mantel. Hildo gaat het nu ook nog een keer proberen, maar weet al wel wat het resultaat gaat zijn. Volmantels zijn het juiste recept voor een Kropatschek!



7 juni 2015. Recoil!
U ziet de terugslag van Antonia hierboven. De kogel is een lichtgewicht voor zwartkruitbegrippen en zelfs met 72 grain kruit erachter schiet het bijzonder rustig. Het geluid daarentegen is volwassen en zonder oordoppen op de baan staan is altijd onverstandig, maar nu echt niet aan te raden.
Na elk schot
Toch door de loop kijken om te zien of er geen stuk mantel in de loop is blijven zitten. Niets van dat alles en ook de gaten in de kaart zien eruit als uitgeponst. Ze vliegen dus mooi recht en met hoge snelheid.


14 juni 2017. Snel & Langzaam
Beetje lang zitten kletsen en inmiddels knap druk geworden op de geweerbaan, dan maar pistool schieten. Is ook leuk. Hildo schiet 2x5 schoten, u ziet ze hier boven op de kaart. De eerste serie van vijf is dramatisch, een paar wat laag eentje vlakbij het midden, dan nog eentje rechtsboven en één kogel heeft zowaar de hele kaart gemist!
Vlotjes
Het valt behoorlijk tegen en de kaart missen is echt heel slecht. 'Stom pistool', meent Hildo. De ander vijf pompt Hildo er vlot achter elkaar in en... een hele serie in de tien! Totaal komt ie zelfs nog op 77 punten en dat is, voor pistoolschieten, helemaal niet slecht voor zijn doen. Hoe het kan? Geen idee, maar het lijkt er wederom op te wijzen dat de Norinco 1911 niet zo verkeerd is. Wat voor Hildo, persoonlijk, wél verkeerd lijkt te zijn is lang richten en soms zelfs afsteunen, zoals echte wedstrijdschutters dat plegen te doen. Lagere score gegarandeerd.


28 juni 2017. De..... X-Calibur!
Marcel, van De Wapenkamer Hoogeveen, is importeur geworden van Grand Power (GP Guns) en heeft vandaag de X-Calibur bij zich. 'Even schieten Hildo?' Tuurlijk wil Hildo dat, want dit is een erg bijzonder pistool... en zeker niet alleen omdat ie in een zwarte maar ook in een duotone, brons (foto), zilveren en zelfs goudkleurige slede te verkrijgen is.
Grand Power?
GP is een wapenproducent uit het voormalige Oostblok; Slowakije om precies te zijn. Nieuw is Grand Power niet in wapenland, maar wel jong. Ze zijn sinds 1998 bezig en het assortiment in handvuurwapens is breed. Hoe dan ook, dit is de GP X-Calibur en het vlaggenschip van de firma!
Dynamisch
De basis van de X-Calibur is niet militair, het is van de grond af ontworpen voor de hoogste precisie en dynamische disciplines als IPSC, waarvoor het ook toegelaten is in de productieklasse. De concurrent? Wat dacht u van bijvoorbeeld de CZ Shadow?
Kost dat dan?
Hildo's Shadow SP-01 kostte 795 euro, incl. drie magazijnen met een capaciteit van 18 patronen. Maar die tijden zijn voorbij!
De X-Calibur kost momenteel 1149,- met twee 15p. magazijnen.
De Shadow 2 kostte ergens ook 1149,- met twee 15p. magazijnen.
De prijs is in ieder geval niet de beslissende factor, als het daarom gaat zijn er goedkopere oplossingen voor zowel statische als dynamische disciplines.



28 juni 2017. Schietkaart X-Calibur
Het sweatshirt is een mooie rooie van De Wapenkamer. Aha! Hildo wordt dus gesponsord door Marcel. Kletskoek! Hildo heeft het shirt zelf betaald en schrijft dit stuk naar eer en geweten en is bovendien niet omkoopbaar. Principes hebben heet dat en soms is dat best wel lastig. En als u dat niet gelooft... zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten.
De Score

'Geen beste score zeg', denkt u. En dat klopt, Hildo bakte er vanavond niet bijzonder veel van, maar op één na wél alles in het zwart. Aan het pistool heeft het vast niet gelegen, want Marcel schoot er zomaar een paar negens achter elkaar in.
Hoe schiet het?
Het lijkt haast of de opslag minder is en dat het met meer kracht naar achteren komt, of verbeeldt Hildo zich dat? Het wapen is stukken lichter en slaat natuurlijk wat harder terug. Bovendien heeft Hildo z'n eigen munitie niet bij zich en verschiet hij daarom 10 stuks S&B fabrieksmunitie met een 115 grain kogel. Fabrieksmunitie gaat toch echt harder dan zijn eigen 125+ power factor ammo en een goed vergelijk is het daarom niet. Het handvat, Marcel heeft de dunne gripjes gemonteerd, ligt fijn in de hand maar het rubber is harder en daardoor ook wat gladder dan dat van de Shadow. Niet écht glad en op te lossen, maar toch niet zo fijn als het haast iets 'plakkerige' van Hildo's standaard Shadow 1. De trekker is een fijne en doet zeker niet onder voor de Shadow. Licht en voorspelbaar, zelfs al na tien patronen. Sleep of kraakjes heeft Hildo zelfs niet gevoeld en de re-set is kort. Dual action is hij vergeten te proberen, maar naar verluidt gaat dat naar verhouding licht. Het vizier bevalt Hildo persoonlijk wel. De korrel past precies in de keep en er is geen tot nauwelijks ruimte links of rechts. Bij een lichte afwijking ziet u gelijk een streepje licht tussen keep en korrel verschijnen. Maar krap is het in ieder geval en daardoor erg persoonlijk.
Wil Hildo er eentje?
Zeker wel, hij wisselt 'm zo om tegen zijn Shadow en hij kan zo even geen ander pistool bedenken waar hij zijn Shadow ook tegen zou willen omruilen. De techniek spreekt hem aan en het uiterlijk ook, verder alleen maar goede berichten van eigenaars op Youtube, maar gebeuren gaat het niet. Zijn prioriteiten stellen de grenzen. De diopter van Eleanor is nog steeds stuk en voorlaadschieten ligt Hildo na aan het hart. De rest van de financiën zijn gereserveerd voor iets anders, buiten de schietsport. Maar de X-Calibur heb-factor ligt hoog, wat Hildo betreft. Zelfs huizenhoog want hij is leverbaar in goud en zo'n Shadow slijt natuurlijk wel een keertje...


5 juli 2017. Schietkaart Olga
Met Olga heeft Hildo al sinds maart dit jaar niet meer geschoten. Waarom? Munitie zat maar er zijn meer leuke dingen om mee te schieten, telkens weer. Tijdens de drie series van vandaag lijkt het langzaam steeds beter te gaan. De laatste (groene) groep is zelfs het kleinst maar zit iets naar rechts, Hildo had sowieso met Olga iets naar links moeten richten, had, had. Maar met twee maal boven de 70 zit hij, voor Olga-begrippen, helemaal niet slecht.
Andere schutter
Hildo laat ook nog even iemand anders schieten, een jonge schutter met behoorlijk talent. Hij richt onderaan het zwart en raakt de kaart precies midden aan de onderkant... mar het groepje, ter grootte van een vuist, is kleiner dan enige groep die Hildo ooit met Olga geschoten heeft. U wilt een foto van die kaart natuurlijk helemaal niet zien, Hildo ook niet. Dat scheelt dan weer.
 
 BACK

 ---- Western wedstrijdkalendertje  ----

Zwartkruit wedstrijden worden vrijwel het gehele jaar door georganiseerd. Een klein gedeelte van deze evenementen, waar wat te doen is op welke data, ziet u in Hildo's wedstrijdkalendertje. Klik hier!